FC Dordrecht - Go Ahead Eagles

Geschreven door Elisa

De laatste thuiswedstrijd voor de winterstop tegen onze aartsrivaal Go Ahead Eagles uit Deventer.
Tien jaar geleden wonnen we in eigen huis met 8-0 van de ploeg uit Deventer maar helaas werd dat vorig seizoen gecompenseerd met een 8-0 verlies in de Adelaarshorst. En dus stond het al 1-1 voordat er vandaag een balletje was getrapt.

We begonnen met een afwijkende opstelling, zonder de geschorste SuperLopes en Danny-de-reus-Post. Is helemaal geen probleem stelde ik mijn omgeving gerust; onze reservehelden willen zich vast bewijzen. Intussen bonkten de zenuwen achter mijn huig, laten we asjeblieft snel beginnen.

Het was gezellig druk op de tribunes en we waren nog een liedje aan het zingen voor Mawouna Amevor, de jarige verdediger toen er al glibberend en glijdend op de bal werd gejaagd. De wedstrijd was begonnen en hoe. Na vijf minuten ontplofte het stadion bijna nadat Shayron Curiel de bal zachtjes het net in schoof. Wooohooooo, Dordtenaren!!!!!!!!

Als we zo snel aan gaan pieken dan ga je bijna aan dubbele cijfers denken. Zo'n veldslag werd het jammergenoeg niet.

Het werd een wedstrijd met veel ‘aaaahhhhs’ (kansen voor Go Ahead) en ‘oeeeeehhhs’ (kansen voor Dordrecht) maar ook een wedstrijd met veel ‘ooohhhs’ wanneer men zich verbaasde over de beslissingen van scheidsrechter Ketting. Natuurlijk zagen wij ook wel dat Nicky Coster werd gevloerd door de tegenstander maar op zo’n drassig veld en in acht nemende dat voetbal een mannensport is was dat voor ons niet voldoende reden voor een strafschop. Maar het werd wel in dankbaarheid aanvaard, Wilmert Kousemaker schoot de bal koelbloedig achter de keeper. Hoppetee, dat is nummer twee!!!
Je zag het zelfvertrouwen groeien bij FC Dordrecht en dus was er ook niks aan de hand toen de scheidsrechter voor rust nog een penalty tegen gaf.
Keeper Doedee keek hem er gewoon naast en dat mijn buurman op de tribune daardoor een nieuw biertje kon halen werd lachend aanvaard.
De regen viel intussen met bakken uit de hemel, in de rust werd met man en macht het veld gefatsoeneerd zodat er in de tweede helft weer een beetje gevoetbald kon worden. Beide ploegen speelden inmiddels in modderkleurige broekjes, het veld was ondanks de goede zorgen één grote glijbaan. Des te knapper dat Nicky Coster overeind bleef nadat hij het halve veld doorkruiste om de 3-0 te scoren. Zijn bijnaam: de terriër mag gerust worden aangepast in de magiër, die jongen kan alleen maar mooie doelpunten tevoorschijn toveren.
Een spannende pot ging het niet meer worden aan de Krommedijk, zelfs het tegendoelpunt in de 75^e minuut werd schouderophalend afgedaan.
“Welkom in de hel van Dordrecht” werd er nog gezongen, misschien niet een wervende slogan maar wel een toepasselijke. Ik had bijna medelijden met de tegenpartij, sta je in de stromende regen gewoon af te gaan voor een paar duizend toeschouwers. Ze waren misschien liever naar de Kerstmarkt gegaan.

Fijne feestdagen!