Dordtse dagen
De voorgaande twee hoofdstukken hebben elkaar een beetje overlapt. Het eerste deel ging over de landing per parachute van Aart Alblas en op die manier de uitleg in welke staat hij verscheen in Dordrecht. Het tweede ging over de gebeurtenissen rond zijn arrestatie en vrijlating. Ik heb daar beschreven, dat hij uiteindelijk per trein naar Dordrecht mocht. De treinreis van Station Rotterdam-Feyenoord naar Dordrecht wordt alleen beschreven door Jelte Rep. Tenminste, ik heb daar tot op heden geen andere bronnen over kunnen vinden en ik hang me niet graag aan één bron op. Daarom verder met zijn dagen in Dordrecht.

Blufpoker

We maken van de staat waarin Alblas in Dordrecht aankwam na zijn landing, even een korte sprong terug en gaan wat dieper in op zijn arrestatie. Dr. De Jong behandeld dit kort door te stellen dat Aart open kaart speelde met de marechaussees en op zijn bevestigend antwoord dat de koningin het goed maakte, hij linea recta naar Dordrecht vertrok.

Het verhaal van Rep is veel uitgebreider en avontuurlijker. Het lijkt ook, dat als je de schrijvers naast elkaar legt dat de Jong zijn werk veel meer wetenschappelijk weergeeft. Toch zou ik niet twijfelen aan Jelte Rep. Allerminst. Mijn bewijs hiervoor is dit proefschrift uit 2003 Van J.P.M.H. Wolters.

Geschiedenis van je stad: Agent ‘Klaas’
In de vorige delen hebben we het gehad over de man die plaats 6 bekleed op de lijst van grootste Drechtstedeling aller tijden. Karel Lotsy. Omstreden figuur. Veel lager, op plaats 24 zien we een naam die zeker, wat mij betreft, veel hoger had mogen staan. Aart Alblas.  Nu is die lijst nogal doorspekt met persoonlijke meningen die de geschiedenis geen recht aandoen. Zie onderaan waar de schrijver een kleine balans opmaakt, waar hij tussen zet. 1 geheim agent(Voor zover bekend) Als je het boek van Jelte Rep hebt gelezen, “Het Englandspiel” (En zo niet, snel doen), kom je tegen wat onze Dordtse Aart (aka Agent Klaas) het recht geeft om op die lijst terecht te komen. Geboren in Middelharnis op 20 september 1918 als zoon van een graanhandelaar.

Wat is een oproep tot het rekenen op elkander nog waard als je er naderhand zoveel vraagtekens bij kunt zetten. Voetballeiders en voetballers, ik reken op uw aller steun! De afsluitende woorden van de Dordtse grote man op sportgebied in de oorlogsjaren. Wat is dit en waar gaat dit over? Zit Comu nu postuum te zagen aan de stoelpoten van Lotsy? Nee. Ik denk dat Lotsy zijn opportunisme zelf haar werk heeft laten doen.

Held of schurk? We gaan het de komende blogs eens hebben over Karel Lotsy. De man naar wie een straat en een pad zijn vernoemd in onze stad en die op plaats 6 staat bij de verkiezing van "Grootste Drechtstedeling aller tijden. www.nederlands.nl

Over de vraag goed of fout zullen we het in het laatste del van deze serie hebben. Eerst wat uniek materiaal waar schrijver dezes hand op heeft kunnen leggen doordat een bevriende aannemer restaurateur een compleet gebonden versie van het tijdschrift "De Wacht" gevonden heeft tussen de dakspanten van een oud huis in Amsterdam. "De Wacht" was een tijdschrift dat werd uitgegeven van 18 november 1939 en haar laatste editie had op 11 mei(!) 1940 en bedoeld was om onze jongens in de mobilisatie tijd wat vertier te bezorgen.

Leendert Keesmaat. Wie van u, lezers, zegt deze naam nog iets, zonder dat je de naam eerst even moet intoetsen in de “Google-bar”? 20 april 2011 is het 100 jaar geleden dat deze grote Dordtenaar geboren werd en  vandaag, 13 maart, 70 jaar geleden dat hij het leven liet, slechts omdat hij trouw was aan zijn stad, zijn land en zijn geweten.

Vandaag was mooi. Een prachtige voorjaarszon probeert de kou en de somberheid van de afgelopen maanden te verdrijven. De pastoor had weer een berg mooie stilte ingebouwd in de eucharistie viering en het zonlicht maakte een dansje met het stof in haar stralen. Stomweg kwam het er op neer; Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet. Dan is het weer zo’n lekkere zondag. Zoon logeert bij oma, hond breekt het huis af als we in de kerk zijn en ’s middags doezelen we bij een NRC-tje en een borreltje weg bij de Viersprong en valt de kleine draak tegen de schuifpui in slaap. Gered uit het asiel. Een kleine drommel die zwaar verwaarloosd en vermagerd was en heel stoer over mijn bureau durft te paraderen, maar als er een hond van de helft van zijn grootte niest, boven op de kast zit.

Op een gegeven moment werd ik pislink en was mijn vredige stemming naar de bliksem.

Zomaar een nieuwsfeit wat opdook op Dordrecht.net. Vijf kerkgemeenschappen die aan de bel lellen omdat ze geen geld meer krijgen van de gemeente. Terecht? Ja! Naar mijn mening wel. Als die kerken bestaansrecht zouden hebben waren ze gedragen door degenen die er komen. Dit land kent een scheiding van kerk en staat en wat we politiek gezien kiezen, heeft geen bal met de kerk te maken maar veel eerder met je goedheid wat je als mens dient uit te dragen en wat je dus zelf uit je knip mikt en als je het niet hebt, vreet dan ook niet op wat een ander betaald. Wat gij niet wilt dat u geschiedt… Waar ik op zondag zit, word me verteld dat ik geen onverdraagzaamheid mag tonen, dat ik goed moet doen aan diegenen die het, om wat voor reden dan ook, moeilijk hebben en dat je er mag zijn. Als je brave broeders en zusters je niet kunnen helpen, ontspoort er dus iets.